امشب ای ماه به درد دل من تسکینی

   آخر ای ماه تو همدرد من مسکینی

       کاهش جان تو من دارم و من می دانم

          که تو از دوری خورشید چه ها می بینی

   تو ای بادیه پیمای محبت چون من

   سر راحت ننهادی به سر بالینی

       هر شب از حسرت ماهی،من و یک دامن اشک

       تو هم ای دامن مهتاب پر از پروینی 

     همه در چشمه ی مهتاب غم از دل شویند

       امشب ای مه تو هم از طالع من غمگینی

        من مگر طالع خود در تو توانم دیدن

         که توام آینه ی بخت غبار آگینی

         نی محزون مگر از تربت فرهاد دمید

       که کند شکوه ز هجران لب شیرینی

           تو چنین خانه کن و دل شکن ای باد خزان

         گر خود انصاف کنی مستحق نفرینی

           کی بر این کلبه ی طوفان زده سر خواهی زد

      ای پرستو که پیام آور فروردینی

 BTH